Bato

Monument in The Rock’s Japanese cemetery

Maituturo mo kaya sa mapa ng Pilipinas kung saan naruon ang Corregidor? Naisipan ko lang i-post – lalo’t may mga pikytur na naman ako dito.

Akala nyo na siguro yung shabu ang tinutukoy ko? Ahehe, may mga SABOGan din naman dito sa ibibida ko.

Kung may Fall of Bataan (Araw ng Kagitingan, April 9), mayroon ding “Fall of Corregidor”. Sa katunayan, magkasunod lang na pangyayari ito; at ngayon (May 5) ang ika-animnapu’t anim (66) na taong anibersaryo nito (May 6 is the ‘formal’ surrender).

Hindi kasi ito masyadong kilala. Maski pala ang ilang lumagpas na sa edad ng matatawag pang kabataan ay hindi alam kung saan naruon ang naturang lugar. ‘Tahimik’ na kasi ang naglalakihan at obsolete nang mga ‘boga’ dito. Pero kung susumahin, isa ito sa mga pangunahing tanggulan at taguan (defensive, stronghold, refuge) nuong panahon ng digmaan. Bago pa man naiwagayway ang puti-at-pulang bandila ng mga Hapones sa buong archipelago nuong World War II, kilala ng mga Pinoy ang lugar na ito sa pakikinig lang ng mga balita sa radyo.

Ang Corregidor ay isang maliit na isla na hugis-butete (tadpole- shaped – or sperm-shaped ) sa pagitan ng BATAAN at CAVITE, sa bungad papasok ng Manila Bay.

May itinindig na parola (lighthouse) dito ang mga unang mananakop na Kastila nuon, pero hindi napuna agad ng mga nakatalagang sundalo ang nakalusot na mga barko ni Admiral Dewey sa Battle of Manila Bay nung taong 1898.

Dito unang sumubok rin na magtayo ng eskwelahan ang mga ‘pumalit’ na Amerikano. Ginawa nila itong isang ‘fortress’ ng mga sundalo. Nagtayo sila ng mga barracks, naglatag ng airstrip para sa mga ng maliliit na eroplano, at naglapat ng mga “battery” ng naglalakihang kanyon. Bago pa tuluyang bumagsak ang Pilipinas sa kamay ng mga Hapones, dito ikinubli ni General MacArthur ang may sakit na nuong si Presidente Quezon, bago ito itinakas patungong Australia, at mula duon patungong Amerika.

Napasakamay ito ng mga Hapones nuong May 1942. Sa pagbabalik ni MacArthur nuong 1944 upang ‘bawiin’ ang Pilipinas, sa isang malaking lagusan (Malinta tunnel) sa islang ito pinili ng ayaw sumukong mga sundalong Hapones na magkulong at magpatiwakal sa pamamagitan ng pagpapasabog ng bomba sa loob. May mga nauna nang tumalon sa isang bangin (suicide cliff ), malapit kung saan itinayo kamakailan ang isang maliit na estatwa ni Buddha. Ang taon ng madugong labanan ay 1945, ilang araw matapos ang Liberation of Manila ng buwan ng Pebrero.

Corregidor. The Rock, it was then called – a scene of invasion, battles and death. It was now a historical park, referred to as “a monument to peace, human valor and international understanding.”

May “Eternal Flame” of Peace monument sa Corregidor. Sa Japan, may nabisita akong “Everlasting Waves” of Peace naman. Marami pang mga monumentong paris nito sa Asya – at maging sa mga isla sa Dagat Pasipiko (‘pacific’ comes from a word which means ‘tranquil’ or ‘peaceful’).

Eternal … Everlasting … hanep sa terms. Mukhang dalang-dala na ang mga taong nagpangalan dito. PEACE. Maski sa Middle East — “Shalom” ng mga Hudyo at “Salaam aleikum” ng mga Muslim at Arabo. Sawa na nga ba tayo sa gulo?

Sa ngayon, ubra nang mag-camping at magpiknik sa Corregidor, o mag-swimming-swimming kaya. Pwede ka pa ngang maglaro ng taguan na may kasamang baril-barilan (Gotcha!), basta duon lang sa mga designated areas na malayo sa memorial sites. Medyo may kamahalan nga lang ang pagpasyal duon, lalo na kung magho-hovercraft ka (1.5 hours) mula CCP complex sa Roxas Boulevard. Mas maikli ang tatawiring dagat kung mula Mariveles, Bataan – pero syempre kung taga-Maynila ka, mga dalawa’t kalahating oras din ang byahe sa bus.

Eniweys, maski mura o kaya mo pa, pag-“aksayahan” mo pa kaya ng panahon para bisitahin ito?

Philippine history… nakakaBATO, baka sabihin pa ng iba. Weno nga naman ang significance nito sa ‘tiwasay’ nating buhay ngayon? May ilan nga dyan sa ‘itaas’, marami din sigurong alam sa kasaysayan ng Pilipinas, pero wala lang… They just want their names written on it.

Ow… tutut ba yun? Itaga mo pa sa bato.

Personal na lakad at gastos po ito. At dinner time, sa table naming mag-asawa naisipang sumalo ng guide – nalibre tuloy kami sa pananghalian.

Eto pa ang ilang shots, yung wala naka-pose na kami. Pasensya na sa mga kuha, SLR camera na size 110 ang film lang ang ipinang-testing ko dito (the shots were made almost 14 years ago, hindi pa uso ang digital camera).

“I love you, O Lord, my strength.

The Lord is my rock, my fortress and my deliverer;

my God is my rock, in whom I take refuge.

He is my shield and the horn of my salvation, my stronghold.

I call to the Lord, who is worthy of praise,

and I am saved from my enemies.”

– Psalm 18:1-3