Mother’s day… in September?

Natatandaan ko nung ako’y estudyante pa… Desperado na ako sa grades ko, at kamamatay pa lang nuon ng aking dad. Wala namang halong hinanakit, ewan ko ba kung bakit nasabi-sabi ko sa nanay ko:

Kung minsan nga, parang gusto ko na ring mamatay… 😥

Ahehe… don’t get me wrong. Not in any time of my life na naging “suicidal” or “death-wisher” ako (Ako pa? Ay fighter–survivor ako!) Na-imagine ko lang, kasi tinanong nya ako nuong nagkataong naka-EMO mode ako. Malagihay pa nga yata dahil sa dalawang bote ng Pale Pilsen (beer) na minamam ko. What I really mean to say is: “Ano kaya kung namatay na rin ako?”

Napansin ko’ng natigilan ang mom ko, bumaling ng tingin sa iba. Tapos eun… nangilid ang luha at sisinghot-singhot na…

Marami akong naging alagang mga DAGA (anubayan! hehehe) at hanggang ngayon may siyam pa nga, di ba? 😀 Minsan, kapag sabay-sabay silang nagno-noise barrage tuwing gabi, napagmumuni-muni ko:

“Hindi kaya naiinip ang mga hamsters ko sa buhay nila? Masaya kaya sila sa monotonous na “gising-kain-IKOT-kain-tulog… gising-kain-IKOT-kain-tulog… (uli)” na gimik nila? Hindi kaya sila nagsisi na ako ang naging “tatay” nila – ako na simula pa nuong ampunin ang kaunaunahang pares na ninuno nila, ay wala nang hinangad at ginawa kundi ang maibigay ang lahat ng kaya kong ibigay para guminhawa at maging ENJOYABLE ang kaiiksing buhay nila?” 😆

(Sa tutuo lang, kung seryus pet-owner ka, mai-imagine mo rin yan.)

Ahehe, alagang daga pa lang iyan; Ay paano pa kaya kung anak mo na?

CLICK here, for more application sa buhay ng mga Daga.

Published in: on 19 September 2008 at 11:30 pm  Comments (3)  
Tags: , , ,